Στην πολιτισμένη Δανία, όπου όλα λειτουργούν ρολόι, όταν γίνονται επεισόδια στα γήπεδα (μια φορά στο τόσο) όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι σκύβουν πάνω στο πρόβλημα και προσπαθούν να βρουν την καλύτερη δυνατή λύση για να μην κουνιέται φύλλο στις κερκίδες. Και επειδή δεν υπάρχει και καμιά τεράστια γκάμα ιδεών και προτάσεων, επιλέγουν κάτι γνωστό, δουλεμένο στην προπόνηση: μια κάρτα για κάθε φίλαθλο που θέλει να ακολουθεί την ομάδα του στα εκτός. Μια κάρτα υποχρεωτική για τον καθένα, ανεξάρτητα αν είναι πιτσιρικάς ή ενήλικας, ταραχοποιός ή φιλήσυχος οπαδός, άνδρας ή γυναίκα. Οι αρχές της Δανίας σε συνεργασία με την Ομοσπονδία ποδοσφάιρου και τις ΠΑΕ, από το 2012 που είχαν γίνει κάποια εκτεταμένα επεισόδια σε ένα αγώνα της FC Copenghagen, δούλευε μέρα νύχτα σε σκοτεινά υπόγεια το μέτρο αυτό που θα έβαζε στοπ στη γηπεδική βία. Και μετά από αυτές τις μακροχρόνιες συζητήσεις αποφάσισαν να καθιερώσουν απο τη σεζόν 2015-16 την κάρτα οπαδού για τους εκτος έδρας αγώνες. Χωρίς αυτήν, που περιλαμβάνει προσωπικά στοιχεία (όνομα, ηλικία, ύψος, χαρακτηριστικά προσώπου, φωτογραφία) δεν θα μπορει κανείς στη Δανία να μπαίνει σε γήπεδο ως φιλοξενούμενος οπαδός, άσχετα αν πηγαίνει παντού ή παέι στα εκτός δυο και τρεις φόρες τη σεζόν.
Φυσικά έχουν υπάρξει οι πρώτες αντιδράσεις στην οπαδική σκηνή της Δανίας και ήδη τις προηγούμενες αγωνιστικές βγήκαν κάποια πρώτα κοινά πανιά σε διάφορα γήπεδα, ενάντια σε αυτή την ιδέα, σε αυτό το μέτρο. Βασικό επιχείρημα των οπαδών είναι πως δεν πρόκειται να λύσει τίποτα αυτή η κάρτα και το μόνο της αποτέλεσμα θα είναι να μειωθεί η προσέλευση στα γήπεδα.
Επειδή και εδώ στην Ελλάδα, μετά την Τουρκία που και εκεί κάτι παρόμοιο παίζει (ηλεκτρονικό εισητηριο), ο νεος υπουργός δήλωσε πως το μέτρο του ηλεκτρονικού εισητήριου ή κάποιου τύπου έλεγχος με την έκδοση κάρτας οπαδού θα ειναι στα πρώτα μέτρα για την καταπολέμηση της βίας στα γήπεδα, για να ειμαστε alert και να ψαχνόμαστε τι παιζει στο εξωτερικό. Να παραδειγματιζόμαστε ρε παιδι μου... για το πως πρέπει να απαντήσουμε σε πιθανά τέτοια σχεδια...
