Πανιώνιος ΓΣΣ - ΑΕΚ, 29/09/12

Μία φωτογραφία με αυθόρμητες προτροπές νεαρών οπαδών του Πανιωνίου. Το σύνθημα αποτυπώνει τη δική τους οπτική  για τη βελτίωση της σχολικής καθημερινότητας. Απλά και οπαδικά.

Άντε γαμήσου JUMBO!

Το παρακάτω σχόλιο κατέφθασε στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο και το δημοσιεύουμε αυτούσιο: Μόλις είχα γυρίσει από τη δουλειά. Πρώτη κίνηση να φτιάξω φαγητό και να βάλω ράδιο να ακούσω αθλητικά νέα. Όλα καλά μέχρι εδώ  Ακούω για το αίσιο τέλος της μεταγραφής του Λίνεν στην ΑΕΚ, την προετοιμασία της Εθνικής για τον αγώνα με τη Βοσνία και την -σίγουρα πρωτοφανή- ιδέα του Σαββίδη να παραβρεθεί σε ανοιχτή συγκέντρωση με οπαδούς του ΠΑΟΚ. Και το πρόγραμμα διακόπτεται για διαφημίσεις. Και ακούω πρώτη πρώτη μια ακόμα διαφήμιση του JUMBO που αυτή τη φορά έχει παραλλάξει τη μουσική από την Αθλητική Κυριακή, το γνωστό "τιριριριρι, τιριριριρι, τιριριριρι..." και λέει τα δικά της, για τα "πεταμένα" προϊόντα του εν λόγω καταστήματος. Φρίκαρα!  Η συγκεκριμένη εκπομπή και φυσικά και αυτή η μελωδία, που ήταν η έναρξη μιας τρίωρης αθλητικής πανδαισίας, έχει συνδεθεί με έντονες αναμνήσεις μιας εποχής που περιμέναμε πως και πως να δούμε στιγμιότυπα από Α', Β' και Γ' Εθνική, μπάσκετ, ακόμα και βόλεϋ. Να δούμε φάσεις, να τσεκάρουμε κερκίδες και πανό πίσω από τέρματα και μπασκέτες, σε Σπόρτιγκ, Παπαστράτειο, Μόσχος, Τάφο κτλ... Μπορεί τα τελευταία χρόνια η συγκεκριμένη εκπομπή να έχει γίνει όπως έχει γίνει (μην επεκταθώ...) αλλά τότε παλιά που δεν έπαιζαν άλλα κανάλια, ίντερνετ και άλλες αθλητικές εκπομπές ήταν ο μόνος τρόπος να έρθουμε σε επαφή με άλλα γήπεδα και κερκίδες (πέρα φυσικά από το ραδιοφωνάκι...).  Και έρχεται το JUMBO και αλλοιώνει αυτή τη μουσική! Ε, όχι ρε φίλε, μην μας γαμάς την ανάμνηση, τον ρομαντισμό, τα συναισθήματα αυτής της old school εποχής! Άντε γαμήσου JUMBO! Είναι μερικά πράγματα, μερικές εικόνες, μερικές μουσικές που δεν πρέπει κανείς να τα "πειράζει" γιατί στο μυαλό μας είναι κάπως και έτσι θέλουμε να παραμείνουν... Άντε γαμήσου JUMBO, ξανά και ξανά... Ένας ρομαντικός οπαδός παλιάς κοπής...

Ποδόσφαιρο και Μουσική από το 45football.com

Football-related music produced over the years has been of varying quality but most people have their favourites. A new website called 45football.com has begun to collate records from all over the world. From Paul Carrack's "We Love You Wednesday" to Les Onze's "Allez Lez Canaris!" in tribute to FC Nantes, via Club América, Lazio and Luton, the site allows you to listen to the songs and view the artwork from the record.

http://45football.com/

Η AC Bellinzona, ομάδα μιας μικρής ελβετικής πόλης

Μετάφραση: Κάποιοι τύποι έψαξαν και βρήκαν δίσκους (45άρια) που έχουν κυκλοφορήσει ανά καιρούς και έχουν τραγούδια που εξυμνούν ποδοσφαιρικές ομάδες. Μιλάμε κυρίως για δίσκους που έχουν βγει με τη χορηγία των ομάδων και τραγούδια που είναι αυτό που λέμε "ύμνος" (με την αρκετά ευρεία χρήση της λέξης). Πατώντας πάνω στο δίσκο μπορείτε να δείτε το εξώφυλλο σε μεγέθυνση αλλά και να ακούσετε το περιεχόμενο. 

Ας πάρουμε μία λάτιν ηχητική γεύση από την America de Cali, μία εκ των δημοφιλέστερων και πιο επιτυχημένων ομάδων της Κολομβίας, και ας δώσουμε τα συγχαρητήριά μας στα "αρρωστάκια" που έφτιαξαν αυτή την ιστοσελίδα.

Νίκη Βόλου - Ηρακλής, 10-10-2012: Κάτω τα ξερά σας από τις μετακινήσεις!!!

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα Bluearena: Παρά το γεγονός, ότι οι φίλαθλοι του Ηρακλή, ταξίδεψαν μέχρι το Βόλο, προκειμένου να βρεθούν για ακόμα ένα εκτός έδρας παιχνίδι, στο πλευρό της ομάδας, η αστυνομία μπλόκαρε τα πούλμαν λίγα χιλιόμετρα, έξω από το Πανθεσσαλικό στάδιο και δεν τους επέτρεψε την είσοδο στο γήπεδο, για άγνωστους ακόμα λόγους και τα πούλμαν επέστρεψαν πίσω στη Θεσσαλονίκη. Όπως και να χει για ακόμα μία φορά η στάση της αστυνομίας, απέναντι στο κόσμο του Ηρακλή, ξενίζει  διότι για τις ανάγκες τους υπήρχε και ξεχωριστό εκδοτήριο έξω από το Πανθεσσαλικό στάδιο, αλλά και ξεχωριστός χώρος γι να φιλοξενηθούν εντός του γηπέδου. Παρόλα αυτά, όσοι ταξίδεψαν μεμονωμένα για το Βόλο, κατάφεραν και μπήκαν στο γήπεδο και παρά την συνεχή βροχόπτωση με τις φωνές τους δημιούργησαν μία καταπληκτική ατμόσφαιρα. Δεν μπλόκαραν απλά, όμως, τα πούλμαν των οπαδών, σκέφτηκαν να του;ς δώσουν και ένα μάθημα (χημείας) για να μην το ξανακάνουν... Όπως ακριβώς είχαν κάνει πριν κάποιους μήνες στο Καλιμάρμαρο με τους οπαδούς της Μαρσέιγ  που είχαν ταξιδέψει για τον αγώνα με τον Ολυμπιακό.  Αναδημοσιεύουμε ξανά από το Bluearena: Μέσα σε πούλμαν του Ηρακλή έπεσε ένα από τα χημικά που χρησιμοποίησε η αστυνομία. Απίστευτο είναι το γεγονός που καταγράφηκε στο μπλόκο των πούλμαν των οπαδών της ομάδας στην Κατερίνη και είναι ένα γεγονός που εγείρει ακόμη περισσότερα ερωτηματικά για τη στάση της αστυνομίας απέναντι στον κόσμο του Ηρακλή. Προκαλεί τον κοινό νου και καταγράφεται –και αυτό- με τον πλέον χειρότερο και μελανό τρόπο στη στοχοποιημένη συμπεριφορά που τυγχάνει ο κόσμος της ομάδας εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα από την αστυνομία. Δεν ήταν μόνο το μπλόκο στα πούλμαν στην Κατερίνη ήταν και η ένταση που προκλήθηκε αμέσως μετά με την αστυνομία να κάνει χρήση χημικών και ένα από αυτά να μπαίνει μέσα σε πούλμαν των οπαδών. Και η απάντηση της Αυτόνομης Θύρας 10 για το συγκεκριμένο περιστατικό με τίτλο "Ο Λάκης ο σπυριάρης και το αέριό του": Μετά από μια μέρα σαν τη χθεσινή, τι μπορείς να πεις; Τι να καταγγείλεις και ποιος να σε ακούσει; Άλλωστε όλα όσα θέλουμε να πούμε είναι χιλιοειπωμένα, τα είπαμε μετά τον αγώνα στη Κρανούλα πέρσι  τα είπαμε μετά τη πορεία στη ΔΕΘ, τα είπαμε πολλές φορές και δεν μας αρέσει να επαναλαμβανόμαστε. Γι' αυτό σήμερα θα διηγηθούμε μια φανταστική ιστορία η οποία ουδεμία σχέση έχει με πρόσωπα και καταστάσεις. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αγοράκι ο Παύλος. Οι γονείς του, τον φώναζαν Λάκη και αυτό το όνομα έμελε να τον συνοδεύει σε όλη του τη ζωή. Ο μπαμπάς του δεν ήταν και το καλύτερο παράδειγμα γονέα, έπινε και τον κακομεταχειριζόταν. Η μητέρα του τον χώρισε όταν ο Λάκης ήταν 9 χρονών. Για να τα βγάλει πέρα με τα οικονομικά προβλήματα αναγκάστηκε να βγει στο πεζοδρόμιο. Ο Λάκης στο σχολειό ήταν απόμακρος. Κανείς δεν του μιλούσε και δύσκολα έκανε φίλους. Έφταιγε και η εμφάνιση του, το πρόσωπο του ήταν γεμάτο σπυριά και λόγω μυωπίας φορούσε κάτι γυαλιά που περισσότερο έμοιαζαν με πατομπούκαλα. Τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου τον κορόιδευαν συνέχεια, ήταν κυριολεκτικά το παιδί της σφαλιάρας. Μάλιστα μια μέρα στην έκτη δημοτικού πέρασε δύσκολες στιγμές όταν μια παρέα παιδιών τον στρίμωξε στις τουαλέτες και τον έλουσε με υποτιμητικά σχόλια και όχι μόνο, γιατί ρουφιάνευε συνέχεια στο διευθυντή του σχολείου καθετί που γινόταν. Ο Λάκης γίνονταν όλο και πιο απόμακρος. Με κοπέλες ούτε καν περνούσε από το μυαλό του να ανοίξει κουβέντα. Τα κόμπλεξ του και οι ανασφάλειες του είχαν γεμίσει το μυαλό του. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο βρήκε παρέα τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του. Ξημεροβραδιάζονταν μπροστά σε μια οθόνη παίζοντας βίαια παιχνίδια και φαντασιώνονταν σεξουαλικές σχέσεις με μοντέλα και τραγουδίστριες. Τα βίαια παιχνίδια στον υπολογιστή μετέτρεψαν σιγά σιγά τα κόμπλεξ του και τις ανασφάλειες του σε σαδισμό. Στη τρίτη λυκείου ο Λάκης αποφάσισε ότι θα εκδικηθεί για όλα όσα πέρασε στη ζωή του. Έδωσε εξετάσεις πέρασε σε μια αστυνομική σχολή και έγινε ματατζής. Τώρα πάει γυμναστήριο, πέταξε τα πατομπούκαλα και έκανε λέιζερ στα μάτια. Ο εσωτερικός του κόσμος όμως έμεινε ο ίδιος. Κομπλεξικός και σαδιστής. Ένα απόγευμα τον έστειλαν μερικά χιλιόμετρα έξω από το Βόλο να σταματήσει μερικά λεωφορεία με οπαδούς που πήγαιναν να γουστάρουν με την αγαπημένη τους ομάδα. Στη διμοιρία επειδή ήταν και λίγο φοβητσιάρης του έδωσαν να κρατάει τη φυσούνα με το δακρυγόνο. Οπλισμένος με μια ασυλία που απολαμβάνουν οι πραίτορες κάθε απολυταρχικού καθεστώτος αλλά και με ένα ύφος μπλαζέ, στάθηκε μπροστά στην πόρτα ενός εκ των λεωφορείων. Από το τζάμι είδε παιδιά από 15 μέχρι 75 χρονών. Έπιναν, τραγουδούσαν και περνούσαν καλά με τις παρέες τους, φαίνονταν ευτυχισμένοι. Οι διαδικασίες όσον αφορά τη τύχη των λεωφορείων ήταν συνοπτικές. Δεν κατάφεραν καλά καλά να σταματήσουν πριν κάνουν αναστροφή για να γυρίσουν πίσω στη Θεσσαλονίκη από όπου έρχονταν. Η διμοιρία του Λάκη μαζί με άλλη μια και ένα πλήθος περιπολικών διετάχθησαν να ακολουθήσουν τα λεωφορεία μέχρι το τελικό τους προορισμό. Ο Λάκης μέσα στη κλούβα δεν μιλούσε. Θυμόταν τα πρόσωπα των ανθρώπων μέσα στο πούλμαν και τα συνέκρινε με τα δικά του παιδικά χρόνια. Γέμισε ζήλια και φθόνο. Εκείνη η στιγμή που τον στρίμωξαν στη τουαλέτα οι συμμαθητές του δεν έφευγε από το μυαλό του. Λίγο πριν τη Κατερίνη τα λεωφορεία σταματούν σε ένα παρκινγκ και οι επιβάτες πάνε για κατούρημα. Ο συνδυασμός κόμπλεξ και σαδισμού ενεργοποιείτε. Ο Λάκης ο σπυριάρης όπως τον φώναζαν στο σχολειό μαζί με άλλους ομοίους του αρχίζουν και σπρώχνουν τον κόσμο που έχει βγει να κατουρήσει, όταν κάποιοι από αυτούς ζητούν το λόγο, ο Λάκης ο σπυριάρης αδειάζει τη φυσούνα με το δακρυγόνο αέριο μέσα στο λεωφορείο από τη πίσω πόρτα και φωνάζει στον οδηγό να ξεκινήσει. Ο οδηγός που δεν έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει, ξεκινά κλείνοντας τις πόρτες, σε λιγότερο όμως από ένα λεπτό όταν το αέριο του Λάκη του σπυριάρη έχει κατακλύσει το λεωφορείο λιποθυμά, ενώ μόλις και μετά βίας κατορθώνει πριν χάσει εντελώς τις αισθήσεις του να ακινητοποιήσει το όχημα. Ο Λάκης ο σπυριάρης κάθεται και απολαμβάνει από απόσταση τα χαρούμενα παιδιά που φθονούσε λίγες ώρες πριν να πηδάνε από τις πόρτες και από την καταπακτή της οροφής για να πάρουν ανάσα. Είναι χαρούμενος, νιώθει ότι πήρε εκδίκηση για εκείνο το στρίμωγμα στη τουαλέτα από τους συμμαθητές του. Το βράδυ θα πάει σπίτι. Αφού εκτονωθεί μπροστά στον υπολογιστή του θα κοιμηθεί ήσυχος. Μέχρι την επόμενη φορά βέβαια που θα δει κάποιον ευτυχισμένο... ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ Ανακοίνωση εξέδωσε και η ΠΑΕ ΗΡΑΚΛΗΣ ενώ συγκλονιστική είναι και η μαρτυρία ενός πατέρα από τα παιδιά που ταξίδεψαν στο Βόλο αλλά δεν μπήκαν ποτέ στο γήπεδο. Πώς λέγεται άραγε αυτή η αστυνομική ενέργεια; Δολοφονική απόπειρα; Προσπάθεια μαζικής εξόντωσης ανθρώπων; Έχει μήπως κάποια συγγενική σχέση ο "Λάκης" με τον άλλον του Συντάγματος, τον Killer, που κρατούσε μια κοπέλα σαν ανθρώπινη ασπίδα προχθές στις συγκεντρώσεις ενάντια στην επίσκεψη Μέρκελ; Τα συμπεράσματα δικά σας...

Ανοιχτά πέταλα, κλειστά επίσημα!

Λάβαμε και αναδημοσιεύσουμε από Σέρρες μεριά εξαίροντας για ακόμα μία φορά την άψογη οπαδική στάση του Che Guevara Club :

Παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό, σε δύο ομάδες της Β' Εθνικής, την προσπάθεια των διοικήσεων να κρατήσουν κλειστά τα πέταλα των οπαδών. Στη Δόξα Δράμας και στον Παναιτωλικό. 

Στη Δόξα Δράμας, στο πρώτο παιχνίδι εντός έδρας, η διοίκηση ανέφερε ότι το πέταλο θα είναι κλειστό, οι οπαδοί αντέδρασαν, και έτσι στο δεύτερο παιχνίδι εντός έδρας, που ήταν με αντίπαλο τον Πανσερραϊκό, η διοίκηση και η αστυνομία άνοιξαν το πέταλο, αλλά ανέφεραν ότι με την παραμικρή αφορμή η θύρα θα ξανακλείσει. Στον Παναιτωλικό το προχώρησαν ένα βήμα πιο πέρα. Η διοίκηση σφράγισε με ηλεκτροσυγκόλληση και μπάρες το πέταλο, και ξήλωσε όλα τα καθίσματα για να μη μπορούν να μπουν οι οπαδοί. 

Τη Δευτέρα (08/10/12), στον αγώνα Δόξα Δράμας - Πανσερραϊκός, ως Che Guevara Club αναρτήσαμε πανό που δείχνει την αντίθεσή μας σε τέτοιες ενέργειες. Η κίνηση αυτή χειροκροτήθηκε από τους οπαδούς της Δόξας και οι δύο πλευρές φώναξαν μαζί το σύνθημα "Σεβασμός στους οπαδούς!". 

Στο "Ρεκόρ Γκίνες" οι οπαδοί της Ρίβερ Πλέιτ

Στο βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες βρίσκονται από χθες οι οπαδοί της Ρίβερ Πλέιτ καθώς κατάφεραν να φτιάξουν τη μεγαλύτερη σημαία που έχει δημιουργηθεί ποτέ και να τη μεταφέρουν στους δρόμους γύρω από το γήπεδο της ομάδας πριν καταλήξουν μέσα σε αυτό. Το μήκος της σημαίας είναι 7.824 μέτρα και χρειάστηκε η συνδρομή χιλιάδων οπαδών της Ρίβερ Πλέιτ για να μεταφερθεί με άτομα κάθε ηλικίας να δείχνουν την αγάπη τους για την ομάδα παρότι αγωνίζεται στην δεύτερη κατηγορία του αργεντίνικου πρωταθλήματος.

Αργεντινή, ποδόσφαιρο και οπαδοί δεν σημαίνει μόνο βία, μαφίες και πιστολίδια...

Αυτά βλέπει ο πρόεδρας της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ...

Λεπτά πριν το περιβόητο ελ κλάσικο και μιας και διανύουμε μέρες που.. εξαγγέλλονται απεργίες, με πρωτεργάτη τον  πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ κ. Φωτόπουλο, είπαμε να θυμηθούμε τι έγινε πριν δεκαπέντε μέρες στη Μαδρίτη.

Έπαιζαν Ράγιο Βαγιεκάνο-Ρεάλ Μαδρίτης στις 21:30. Αποτέλεσμα; Η αναβολή του αγώνα και η μεταφορά του για την επόμενη μέρα καθότι εικάζεται πως κάποιοι Βαγιέκας έκοψαν τα καλώδια και κάμποσες ασφαλειοθήκες (fuses boxes) με αποτέλεσμα το βαθύ σκοτάδι! Όσο και να περίμεναν οι παίχτες δεν μπόρεσαν οι ηλεκτρολόγοι να συνδέσουν καταλλήλως τα καλώδια.

Διάφοροι "δημοσιογραφικοί κύκλοι" εξηγούν ότι το γεγονός οφείλεται στη ραγδαία αύξηση της τιμής των εισιτηρίων (μα πώς να ζήσει ρε παλικάρια η Ράγιο;) που είχε στόχο ακόμη και τους κατόχους καρτών διαρκείας. Κάτι που είχε συμβεί και πέρσι εναντίον Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα.

Παρόλα αυτά οι Los Bukanerοs αρνήθηκαν κάθε ανάμιξή τους στο γεγονός και μάλιστα έκραξαν τους δημοσιογράφους που αμέσως άφησαν φήμες εναντίον τους. Δήλωσαν πως σε συνέλευσή τους και σε συντονισμό και με άλλα γκρουπς αποφάσισαν να πάνε στον αγώνα αλλά να δείξουν έμπρακτα τη διαφωνία τους με τους διοικούντες του συλλόγου.

Αποτέλεσμα αγώνα: 0-2
http://www.lfp.es/Temporada/detalleencuentro.aspx?t=112&j=5&el=29&ev=15&d=1

Υ.Γ. Ιδού κι η ξενερουά φάτσα του Κριστιάνο μόλις κατάλαβε πως δύσκολα θα γινόταν εκείνο το βράδυ ο αγώνας:

Σαν σήμερα... ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!!!

13 Χρόνια πέρασαν από το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη...

Τιμή στους έξι αδικοχαμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ...

Respect στους μοναχικούς-ήρωες οπαδούς. Respect για την οπαδική κουλτούρα του Che Guevara Club

Αναδημοσίευση από το Che Guevara Club:

Στην Ελλάδα, πέρα από τους οπαδούς που ζούνε μόνο για τα Πρωταθλήματα, τα Κύπελλα και τις εξόδους στην Ευρώπη, πέρα από τους φιλάθλους που υποστηρίζουν ομάδες που βρίσκονται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο τους μόνο και μόνο επειδή τους "εξασφαλίζουν" περισσότερες νίκες παρά ήττες, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι οπαδοί και φίλαθλοι. Αυτοί που υποστηρίζουν την ομάδα του τόπου τους. Του χωριού, της γειτονιάς, της πόλης τους. Αυτοί που παλεύουν για αυτά που οι άλλοι βρήκαν έτοιμα, που παλεύουν κάθε εβδομάδα για να κάνουν ακόμη καλύτερη την κερκίδα τους, ακόμη μεγαλύτερη την ομάδα τους. Με το δικό τους προσωπικό χρόνο, με τις δικές τους μικρές ή μεγάλες θυσίες.

Κι αυτοί οι άνθρωποι αξίζουν ένα "μπράβο" ανεξάρτητα από το χρώμα της φανέλας τους. Δεν έχει σημασία αν αυτό που υποστηρίζουν έχει χρώμα κόκκινο, πράσινο, μπλε, αλλά το πάθος και η δύναμη με την οποία το υποστηρίζουν. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι και ο κ. Παναγιώτης Μπάβας, που ακολουθάει παντού και πάντα την ομάδα της Καλλιθέας, όπου κι αν αυτή αγωνίζεται. Είτε πρόκειται για οργανωμένη εκδρομή, είτε για εκδρομή με λιγότερο κόσμο. Ακόμη κι αν χρειαστεί να πάει μόνος του. Όσοι έχουν γερή μνήμη, θα θυμούνται ότι το 2008, τη χρονιά που επιστρέψαμε στην πρώτη κατηγορία, στον αγώνα Πανσερραϊκός - Καλλιθέα, στη θύρα 8 υπήρχε ένας και μοναδικός φίλαθλος της Καλλιθέας, ο οποίος μάλιστα είχε φέρει μαζί του και πανό. Επρόκειτο για τον κ. Μπάβα, ο οποίος απέσπασε κι εκείνη τη φορά θετικά σχόλια τόσο από τους Σερραίους φιλάθλους, όσο και από τα ΜΜΕ τις επόμενες ημέρες.

Με αφορμή τον αυριανό αγώνα με την Καλλιθέα, επικοινωνήσαμε με τον κ. Μπάβα και μας τιμά ιδιαίτερα το γεγονός ότι μας παραχώρησε την ακόλουθη συνέντευξη:

-Όλα αυτά τα χρόνια είστε στο πλευρό της Καλλιθέας σε όποιο γήπεδο κι αν αγωνίζεται. Σας έχουν μείνει κάποια ταξίδια χαραγμένα στο μυαλό περισσότερο από τα υπόλοιπα;

-Βλέπω Καλλιθέα (και μόνο Καλλιθέα από το 1969), ταξιδεύω όσο έχω λεφτα, και όταν μπορώ να κλέψω χρόνο από τη δουλειά μου (καθηγητής σε φροντιστήριο). Έχω πάει σε όλη την Ελλάδα. Καταπληκτικά ταξίδια, που μένουν στο μυαλό, τα δυο διπλά που κάναμε πέρσι με τον Πλατανιά στο Μάλεμε. Σέρρες, Δράμα και Κομοτηνή με τραίνο με απίστευτες ώρες στο δρόμο και τρία αυθημερόν σε Καβάλα, Ρόδο, Ηράκλειο με αεροπλάνο. Ειδικά το 2-2 με τον ΟΦΗ στην Α' Εθνική που δεν πέταξε το βράδυ το αεροπλάνο και την έβγαλα μέχρι το πρωί σε ενα σκυλάδικο όπου τραγουδούσε ο Σαρμπέλ!!!

-Οι εντυπώσεις σας από τις Σέρρες όσες φορές βρεθήκατε στο γήπεδό μας;

-Τότε στις Σέρρες χάσαμε 1-0 και ήταν απίστευτη πίκρα γιατί πήγα στον σιδηροδρομικό σταθμό και θυμάμαι ότι το μαγαζι ηταν κλειστό, οπότε δεν είχα τίποτα να φάω, και περπάταγα πάνω κάτω στην αποβάθρα σα θηρίο στο κλουβί μέχρι να 'ρθει το τραίνο. Το γήπεδο στις Σέρρρες ειναι ωραίο και οι οπαδοί πολύ εντάξει. Θυμάμαι το σύνθημά σας "θρύλος ειναι ο Πανσερραϊκός και οχι ο ***** ο Ολυμπιακός". Πολύ καλό!!!

-Η γνώμη σας για τη φετινή Καλλιθέα και για τον αυριανό αγώνα;

-Φέτος έχουμε μια "μετριοκαλή" ομάδα, αλλά με περιορισμένο ρόστερ. 15 άτομα θα τραβήξουν όλο το λούκι και η σαιζόν ειναι ασυνήθιστα μεγάλη. Αν αντέξουν κι αν βοηθήσουν οι ρεζέρβες κάτι θα γίνει. Αν μπούμε play off θα είμαι ευτυχισμένος. Για αύριο, αμφίρροπο ματς, ανοιχτό σε κάθε αποτέλεσμα αν και γενικά η προϊστορία μας ευνοεί. Παντως μπάλα δεν παίζει η ιστορία, οπότε.....;

-Κι ένα μήνυμα προς αυτούς που συνεχίζουν να υποστηρίζουν με θέρμη την ομάδα της περιοχής τους, ανεξάρτητα από την κατηγορία στην οποία αγωνίζεται, κι όχι τις «μεγάλες» ομάδες με τα πρωταθλήματα και τα κύπελλα.

-Respect σε όσους αντιστέκονται στη "μαφία" που θέλει να υποστηρίζουμε μόνο πέντε ομάδες στην Ελλάδα. Respect στα παιδιά που υποστηρίζουν τους εκπροσώπους του τόπου τους. Respect γι' αυτούς που ξεβολεύονται και ταξιδεύουν ώρες και ώρες και δεν ξενερώνουνε ποτέ. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΥΡΙΟ!!!

---Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό αρχείο του κ. Μπάβα.

Έγινε... του πλακάτ το πανηγύρι!

29-09-2012: Αμβούργο - Αννόβερο. 
125 Χρόνια Αμβούργο. 
45.000 (μικρά) πλακάτ.

 380 μέτρα πανό. 

Περισσότεροι από 600 οπαδοί του Αμβούργου βοήθησαν στην προετοιμασία της χωρογραφίας. 

Πάνω από 2.500 φίλοι της ομάδας συνεισέφεραν οικονομικά για να καλυφθούν τα έξοδα της χωρογραφίας.

Αρρώστεια!!!