με το καλημέρα...

ωραία ξεκινήσαμε και στο δικό μας πρωτάθλημα... συλλήψεις οπαδών του ΠΑΟΚ για καπνογόνα στην Κρήτη, προκλητική επίθεση της αστυνομίας στο ΟΑΚΑ με ξύλο και δακρυγόνα, κατάθεση προς ψήφιση του αντιαθλητικού κυβερνητικού σχεδίου... και έπονται κατά πως φαίνεται και άλλα ωραία... Εντωμεταξύ οι κάφρικες συμπεριφορές καλά κρατούν...

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ...

"Στη σκιά του αιματηρού τροχαίου που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο δύο οπαδών της, Μαρσέιγ επικράτησε εκτός έδρας της Χάβρης με 1-0 χάρη σε τέρμα του Ζέντεν στο δεύτερο ημίχρονο και έφτασε τους 7 βαθμούς, όσους έχει και η επίσης πρωτοπόρος Λιόν, που νίκησε την Γκρενομπλ με 2-0.

Το ματς της ομάδας της Μασσαλίας διεξήχθη σε βαρύ κλίμα, καθώς το πρωί του Σαββάτου πούλμαν που μετέφερε οπαδούς της στη Χάβρη ενεπλάκη σε τροχαίο με αποτέλεσμα το θάνατο δύο ατόμων και το σοβαρό τραυματισμό άλλων τεσσάρων."

ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΙΚΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΣΥΜΒΑΝ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ, ΠΛΗΝ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ, ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΩΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΣΕΒΑΣΜΟΥ;

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ; Ε, ΓΙΑΤΙ;

Υ.Γ. το θλιβερό περιστατικό σημειώθηκε το Σάββατο 23-8-08...

υπομονή...

Τελευταίο σουτ και ερχόμαστε... δριμύτεροι... ωραία τα μπάνια και η μπαλίτσα στην άμμο, αλλά περιμένουμε τη νέα σεζόν πως και πως!!!

σε 25 μέρες ξεκινάει η "γιορτή του ποδοσφαίρου"...40 χρόνια πίσω άρχιζε άλλη γιορτή...

Κάτω από τα πεζοδρόµια, ένα γήπεδο ποδοσφαίρου!

Μια ποδοσφαιρική ιστορία από το γαλλικό μάη του 1968. Γάλλοι ποδοσφαιριστές το 1968, στο πνεύμα της εξέγερσης και του προτάγματος της αυτονομίας και της αυτοδιαχείρισης, κατέλαβαν τα γραφεία της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Γαλλίας. Το παρακάτω ήταν το ανακοινωθέν τους: Εμείς, οι ποδοσφαιριστές που ανήκουμε σε διαφορετικά σωματεία της περιοχής του Παρισίου, αποφασίσαμε σήμερα να καταλάβουμε τα γραφεία της γαλλικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου. Οπως ακριβώς οι εργάτες που καταλαμβάνουν τα εργοστάσιά τους και οι φοιτητές που καταλαμβάνουν τις σχολές τους. Γιατί; Για να επιστρέψουμε στους 600.000 γάλλους ποδοσφαιριστές και στους χιλιάδες φίλους τους αυτό που τους ανήκει: το ποδόσφαιρο, το οποίο οι ιεράρχες της ομοσπονδίας έχουν ιδιοποιηθεί για τον εαυτό τους, για να εξυπηρετήσουν τα εγωιστικά τους συμφέροντα ως κερδοσκόποι του αθλητισμού... ... Είναι πλέον στα χέρια σας, ποδοσφαιριστές, προπονητές μάνατζερ των μικρών σωματείων, αναρίθμητοι φίλοι και οπαδοί του ποδοσφαίρου, φοιτητές και εργάτες, να διατηρήσετε την ποιότητα του αθλήματός σας συναντώντας μας ώστε... ... Να απαιτήσουμε την άμεση εκδίωξη (μέσω ενός δημοψηφίσματος μεταξύ των 600.000 ποδοσφαιριστών, που θα ελέγχεται από τους ίδιους) των κερδοσκόπων του ποδοσφαίρου και των υβριστών των ποδοσφαιριστών. Να ελευθερώσουμε το ποδόσφαιρο από την πατρονία των χρημάτων των δήθεν παραγόντων, που βρίσκονται στη ρίζα της παρακμής του ποδοσφαίρου. Και να απαιτήσουμε από το κράτος τις επιχορηγήσεις που διαθέτει σε όλα τα άλλα αθλήματα και τις οποίες οι ιεράρχες της ομοσπονδίας ποτέ δεν διεκδίκησαν. Για να παραμείνει το ποδόσφαιρο δικό σας, σας καλούμε να έρθετε χωρίς καθυστέρηση στα γραφεία της ομοσπονδίας που έχει ξαναγίνει σπίτι σας, στη διέυθυνση Avenue d ' lena 60, στο Παρίσι. Ενωμένοι θα ξανακάνουμε το ποδόσφαιρο αυτό που δεν έπρεπε ποτέ να πάψει να είναι - το άθλημα της χαράς, το άθλημα του αυριανού κόσμου που όλοι οι εργάτες έχουν αρχίσει να χτίζουν. Όλοι στην Avenue d ' lena 60! Επιτροπή δράσης των ποδοσφαιριστών. Υ.Γ. (1)το παραπάνω κείμενο το βρήκαμε στο περιοδικό monthly review, τεύχος 18 - ιούνιος 06 (βλ. δεξιά στις βιβλιοπροτάσεις), και το παραθέτουμε αυτούσιο, χωρίς σχόλια... Υ.Γ. (2),σχετικό άρθρο και στο περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ (τεύχος 33,Ιούνης 2008): Τον Μάη τού ’68, οι γάλλοι ποδοσφαιριστές έκαναν τη δική τους εξέγερση, για «ένα ποδόσφαιρο- άθληµα της χαράς». Σε λίγες µέρες, στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας γίνεται η σέντρα τού ευρωπαϊκού πρωταθλήµατος ποδοσφαίρου. Παίκτες-διασηµότητες, µε χρυσά συµβόλαια, λάµψη και αθλητική προσωπικότητα θα διεκδικήσουν το βαρύτιµο τρόπαιο, προς τέρψιν τού ποδοσφαιρικού κατεστηµένου, αλλά και εκατοντάδων εκατοµµυρίων φιλάθλων σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η Γαλλία, των Ανρί και Τρεζεγκέ, είναι ένα από τα αδιαφιλονίκητα φαβορί, επιβεβαιώνοντας την άνοιξη του γαλλικού ποδοσφαίρου. Μια άνοιξη που έχει τις ρίζες του στον Μάη τού ’68 που συµπαρέσυρε µε την ορµή του τους καταπιεσµένους ακτιβιστές ποδοσφαιριστές. Κρίση και καταλήψεις Η δεκαετία τού ’60 είναι πολύ δύσκολη για το γαλλικό επαγγελµατικό ποδόσφαιρο. Είναι η εποχή των πρώτων πτωχεύσεων οµάδων (Σετ, Νανσύ) της περίφηµης δήλωσης του Κοπά, το 1963, που συγκρίνει τον ποδοσφαιριστή µε σκλάβο, και της εφαρµογής από τις γαλλικές οµάδες τού «κατενάτσιο» που εφηύρε ο Χελένιο Χερέρα. Αυτή η δυσµενής συγκυρία ακολουθείται από µια σηµαντική πτώση τού αριθµού των θεατών στα στάδια, που έρχεται σε αντίθεση µε τη δηµοφιλία τού ποδοσφαίρου τη δεκαετία τού ’50. Σε αυτό το πλαίσιο, η ριζική αµφισβήτηση των σχέσεων εξουσίας την άνοιξη του ’68, που αγκαλιάζει ολοένα και ευρύτερα τµήµατα της γαλλικής κοινωνίας, δεν θα µπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο τον κόσµο τού ποδοσφαίρου. Ακολουθώντας το παράδειγµα των εργατών και των φοιτητών, που καταλαµβάνουν τα εργοστάσια και τις σχολές τους αντίστοιχα, οι ποδοσφαιριστές προχώρησαν στις 22 Μαΐου 1968 στην κατάληψη των γραφείων τής Οµοσπονδίας Ποδοσφαίρου τής Γαλλίας, που βρίσκονταν στην Avenue d’Iena 60 στο 16ο διαµέρισµα. Δεν θα τα «ελευθερώσουν» παρά µόνο στις 27, έχοντας εν τω µεταξύ δεχθεί τις επισκέψεις συµπαράστασης φοιτητών κι εργατών. Αυτοί οι «παίκτες-επαναστάτες», λίγες εκατοντάδες σύµφωνα µε το AFP, είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές που ανήκουν στα διάφορα σωµατεία τής περιοχής τού Παρισιού, µε εξαίρεση δύο επαγγελµατίες, τους Μερέγ και Οριό, της οµάδας Red Star. Οι καταληψίες ποδοσφαιριστές θα συγκροτήσουν επιτροπή δράσης, ενώ θα διαµορφώσουν κι ένα διεκδικητικό πρόγραµµα µε κύριους άξονες: «Το Ποδόσφαιρο στους ποδοσφαιριστές» και «Η Οµοσπονδία, ιδιοκτησία των 600.000 ποδοσφαιριστών». Άθληµα χαράς Οι ποδοσφαιριστές αµφισβητούν τον αρτηριοσκληρωτικό τρόπο λειτουργίας τού γαλλικού ποδοσφαίρου, διεκδικώντας «ένα ποδόσφαιρο-άθληµα της χαράς», αυτό το «άθληµα του αυριανού κόσµου, το οποίο οι ιεράρχες τής Οµοσπονδίας έχουν ιδιοποιηθεί για τον εαυτό τους, για να εξυπηρετήσουν τα εγωιστικά συµφέροντά τους ως κερδοσκόποι τού αθλητισµού…», όπως τονίζουν στο ανακοινωθέν τους. Καταγγέλλουν επίσης την υποταγή των «δήθεν παραγόντων» τής οµοσπονδίας στην πολιτική εξουσία και το κράτος από το οποίο ουδέποτε διεκδίκησαν «τις επιχορηγήσεις που διαθέτει σε όλα τα άλλα αθλήµατα». Όντως, η Γαλλική Οµοσπονδία Ποδοσφαίρου (FFF) ήταν ακρογωνιαίος λίθος τού αθλητικού γκωλισµού ήδη από τις αρχές τής 5ης Γαλλικής Δηµοκρατίας και ιδίως των αυταρχικών του πρακτικών, όπως το διάταγµα Ερζόγκ που αποφάσισε µονοµερώς, το 1961, να µειώσει δραστικά την ποδοσφαιρική σεζόν για να ευνοήσει την ανάπτυξη άλλων αθλητικών δραστηριοτήτων κατά τη θερινή περίοδο. «Αυτοί οι λυσσασµένοι καταληψίες τού Μάη» στρέφουν τα πυρά τους στον νεποτισµό που υπήρχε στους κόλπους τής FFF, ο οποίος εκφραζόταν από τον Πιερ Ντελονέ που διαδέχθηκε τον πατέρα του στο πόστο τού γενικού γραµµατέα της. Οι ποδοσφαιριστές απαιτούν την άµεση εκδίωξή του και τη διενέργεια ενός δηµοψηφίσµατος µεταξύ των 600.000 γάλλων ποδοσφαιριστών, γύρω από την οργάνωση της Οµοσπονδίας. Αν και αφορούσε έναν περιορισµένο αριθµό ποδοσφαιριστών, η «κρίση τού ποδοσφαίρου τού ’68» άφησε ανεξίτηλα τα ίχνη της στην εξέλιξη του αθλήµατος στη Γαλλία. Συγκεκριµένα, προκάλεσε την υιοθέτηση µεταρρυθµίσεων από την FFF και ιδίως τη θεσµοθέτηση, το 1969, του «συµβολαίου συγκεκριµένης χρονικής διάρκειας» που δίνει για πρώτη φορά στον γάλλο ποδοσφαιριστή το δικαίωµα να επιλέξει ελεύθερα τον ποδοσφαιρικό του εργοδότη. Αυτό το µέτρο βάζει τέλος σε δεκαετίες κυριαρχίας των «ισόβιων συµβολαίων», που απαγόρευαν στους ποδοσφαιριστές που τα υπέγραφαν να αλλάξουν σωµατείο µέχρι την ηλικία των 34 ετών χωρίς τη συµφωνία τού προέδρου (ουσιαστικά στο τέλος τής καριέρας τους). Η απόπειρα επαναφοράς τους, το 1972, από τις γαλλικές ποδοσφαιρικές αρχές, προκάλεσε τον Δεκέµβριο του ίδιου έτους µια µαζική απεργία των ποδοσφαιριστών, που διατηρούσε τις αναφορές της σε αυτό τον ιδιότυπο «Μάη τού γαλλικού ποδοσφαίρου».

ανασκόπηση 07: ποτέ ξανά!

Χωρίς πολλά λόγια: ποτέ ξανά τέτοιες εικόνες... είναι και στο δικό μας χέρι... Υ.Γ. η φωτογραφία είναι από την Ιταλία και συγκεκριμένα το Τορίνο όπου βρήκε τραγικό θάνατο ο οπαδός της Πάρμα Μπανιαρέζι Ματέο ύστερα από λανθασμένη ενέργεια οδηγού πούλμαν μιας παρέας οπαδών της Γιουβέντους.

ανασκόπηση 07: τρόμος στα γήπεδα...

Άντε, και από του χρόνου να πάρουνε σειρά τα ελληνικά στρατά, λοκατζήδες, βατράχια, τίποτα αλεξιπτωτιστές, γενικώς και ειδικώς οι επίλεκτες στρατιωτικές δυνάμεις της χώρας! Να κάνουν και αυτοί την πρακτική τους στην κοινωνία, να είναι έτοιμοι σε περίοδο εντάσεων. Και μάλιστα να ξεκινήσουν άμεσα τα σχέδια, γιατί έχουμε πληροφορίες, από τα μέσα, πως οι οργανωμένοι οπαδοί ετοιμάζουν φοβερές και τρομερές τρομοκρατικές ενέργειες με την έναρξη της νέας σεζόν! Το νου σας... Υ.Γ. όταν βέβαια,καλείται έως κι η Στρατονομία σε αγώνα Β' εθνικής μπάσκετ {http://rfu.blogspot.com/2008/05/blog-post_18.html} τότε αναμένουμε από του χρόνου και την...Αγροφυλακή σε αγώνες των τοπικών Πρωταθλημάτων!

ανασκόπηση 07: ενάντια στο νόμο...

Διάφορες και ποικίλες κινήσεις διαμαρτυρίας έγιναν την περασμένη χρόνια από τους οργανωμένους οπαδούς πολλών ομάδων, είτε εντός των γηπέδων είτε εκτός. Διαλέξαμε το συγκεκριμένο άρθρο γιατί η πρωτοβουλία των monsters ήταν ομολογουμένως πρωτότυπη! Και το σημαντικότερο ήταν πως συμμετείχε το πέταλο των οργανωμένων στο σύνολό του. Ευχόμαστε τέτοιες κινήσεις όχι μόνο να συνεχιστούν αλλά να γίνουν και πιο δυναμικές ενέργειες και πιο... συλλογικές και πολύχρωμες: φανταστείτε μια τέτοια κίνηση σαν των λαρισαίων οπαδών να γίνει ταυτόχρονα σε όλα (!) τα γήπεδα της χώρας την πρώτη αγωνιστική στις 31 αυγούστου! Λέμε τώρα... Υ.Γ πόλεμο στον αθλητικό νόμο και τις τροποποιήσεις του ορφανού και του ιωαννίδη!

ανασκόπηση 07: super απάτη!

ΖΗΤΩ Η SUPER LEAGUE - ΖΗΤΩ Η SUPER ΑΠΑΤΗ!!! Και να ήταν μόνο αυτό το θέμα με τις τιμές των εισητηρίων, καλά θα ήταν! Όταν για το κάθε κωλογήπεδο που σε πολλά διακυβεύεται και η ασφάλειά μας στις κερκίδες, μας ζητάνε να πληρώσουμε 30 και 40 ευρώ για να δούμε την αγαπημένη μας ομάδα, δε μιλάμε απλά για απάτη, μιλάμε για ξεφτίλα και στυγνή εκμετάλευση! Βέβαια, αυτά δεν είναι σοβαρά θέματα που συμβαίνουν στο χώρο του αθλητισμού, και έτσι κανείς από τους αρμόδιους φορείς δεν κάνει και δε λέει λέξη για όλα αυτά τα ωραία! Το μόνο πρόβλημα που κάλυπτει ολόκληρα σαλόνια αθλητικών, και όχι μόνο, εφημερίδων είναι η βία στα γήπεδα και πως αυτή θα παταχτεί: όλα τα υπόλοιπα είναι λυμένα και τακτοποιημένα, πάντα βέβαια εις βάρος των οπαδών... Και για το ζήτημα των τιμών πάλι εμείς οι οπαδοί πρέπει να αντιδράσουμε, γιατί αν περιμένουμε από τα μονόστηλα και τα σχολιάκια των δημοσιογράφων μια φορά στο τόσο, ζήτω που καήκαμε!!!

ανασκόπηση 07: para siempre locos!

Ευτυχώς που τα παραπάνω περιστατικά δεν έγιναν σε ελληνικό γήπεδο, γιατί με τέτοιες πράξεις και χειρονομίες η γιαγιά θα κατέληγε στη φυλακή!!! Βλέπετε ο αθλητικός νόμος δεν κάνει διακρίσεις: όλοι και όλες ανεξάρτητα από ηλικία είναι ίσοι απέναντι στο νόμο (sic!) Η γιαγιά πάντως μας υπενθυμίζει πως το πάθος για την ομάδα δεν έχει ηλικιακά όρια, δεν είναι μια νεανική τρελίτσα που κάποια στιγμή περνάει και γίνεσαι φανατικός φίλαθλος του...καναπέ! Για πάντα τρελοί και φανατικοί, με κρύα και βροχές, στις λύπες και τις χαρές, κόντρα σε όσους θέλουν την εξαφάνισή μας από την κερκίδα!

ανασκόπηση 07: τα αγαπημένα μας μμε...

...και επίσης να απαγορεύονται τα υγρά, να βάζουμε κλειδιά και ζώνες στα καλαθάκια προς έλεγχο, και αφού μπούμε με επιτυχία στο γήπεδο, να καθόμαστε όλοι στις θέσεις μας φορώντας τη ζώνη ασφαλείας, για να μην μπορούμε να σηκωθούμε αν κάτι μας εκνευρίσει και κάνουμε καμιά τρέλα!!! Έτσι, όπως ακριβώς στα αεροδρόμια και τα αεροπλάνα! Δεν είναι λίγες οι φορές που μετά από κάτι τέτοια δημοσιεύματα και απόψεις δημοσιογράφων, εφαρμόστηκαν μέτρα στα γήπεδα που μας έκαναν να αισθανόμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Είναι ακόμη περισσότερες οι φορές που απόψεις δημοσιογράφων γεννούν και συντηρούν τη γηπεδική βία για να έχουν να γράφουν και εικόνα να δείχνουν... Ακόμα δεν έχει βρεθεί η βέργα που θα τιμωρεί τους γραφιάδες για τις ιδέες τους...